[صفحه اصلی ]   [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره كنفرانس :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: برقراري ارتباط :: راهنماي پايگاه ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
درباره کنفرانس::
اخبار کنفرانس::
سازمان کنفرانس::
برگزارکنندگان و حامیان::
شرکت در کنفرانس::
ارسال مقاله::
برنامه‌های جانبی::
برقراری ارتباط::
درباره قزوین::
اسکان: اطلاعات هتل ها::
تاریخ های مهم::
سخنرانان مدعو::
کارگاه ها ::
سخنرانان تخصصی::
::
پوستر کنفرانس

AWT IMAGE

..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
این سمینار در پایگاه علوم استنادی جهان اسلام نمایه شده است.

AWT IMAGE

..
کانال تلگرام

AWT IMAGE

آدرس کانال تلگرام:

SPSP11_IKIU_2017@

..
:: تاریخچه و آشنایی با قزوین ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۵/۱۲/۷ | 

AWT IMAGE

شهرستان قزوین به لحاظ موقعیت ممتاز جغرافیایی و مواصلاتی همیشه در تاریخ مد نظر بوده است. قزوین را در نوشته‌های قدیم اروپا شهر باستانی «ارساس» یا «ارسا سیا» و در دیرینه نویسیها یونان همان شهر قدیمی «راژیا» و در زمان اشکانیان به نام پایه گذار آن «اردپا» خوانده‌اند. ساسانیان آنرا «کشوین» نامیده‌اند، یعنی سرزمینی که نباید از آن غافل شد.  برخی هم آنرا «قسوین» یا شهر که مردمی پرپایداری و استوار دارد. بعضی از مورخین به دلیل آنکه قوم کاسپت از همسایگی دریای خزر به طرف این دشت کوچ کرده و با اقوام بومی درهم آمیختهاند، قزوین را معرب «کاسپین» دانستهاند. البته دریای «خزر» نیز به همین دلیل به «بحرالقزوین» یا «دریای قزوین» شناختگی دارد. در منطقه قزوین صدها تپه باستانی شناسایی شده‌است و تنها تپه سگزآباد نشانگر شهرمندی ۹۰۰۰ ساله یکجانشینی در این دشت برومند است.  کاوشها و یافتههای باستان شناسی در دشت قزوین، نشانگر مرحله یکجانشینی و کشاورزی در هزاره هفتم قبل از میلاد و برخورداری ساکنان آن از صنایع اولیه و نظام اجتماعی است. منازل مسکونی، معبد، کارگاههای صنعتی، اشیای زینتی، مجسمه ها، انبارهای غلات و غیره، از تمدن دیر پای مردمان این ناحیه در هزاران سال پیش حکایت دارند. 

قزوین را در نوشته های قدیم اروپاییان شهر باستانی  آرساس  یا  آرساسیا  و در تاریخ یونان شهر قدیمی راژیا نامیدهاند.  قرار گرفتن آن بر سر راه  جاده ابریشم سرنوشت قزوین را با فراز و فرودهای تلخ و شیرین گره زده است.  نطقه کاسپین که از روزگاران پیشین، سرزمینی آ‌باد و پرجمعیت بود، در زمان ساسانی رونقی دیگر یافت و با بنای شهرستان شاپوری که آن را شادشاپور نیز میخواندند، چهرهای متفاوت پیدا کرد و به خاطر موقعیت ویژهاش، پذیرای نظامیان و جنگاوران سلحشور هم شد و از قلعه و برج و بارویی مستحکم برخوردار گشت. 
بنای شهر قزوین را به شاپور ذوالاکتاف نسبت داده و می‌گویند وی آنجا را شاد شاپور نامید. امام ابوالقاسم عبدالکریم بن محمد رافعی در نسک التدوین فی اخبار اهل الدانش به قزوین و زکریای بن محمد محمود ممکونی در آثارالبلاد و یاقوت حموی در معجم البدان به گفته از ابن فقیه و شاهزاده فرهاد میرزا معتمدالدوله در نسک هدایه السبیل و کفایه الدلیل باستناد شهرت قزوین را از بناهای شاپور ذوالاکتاف نگاشته‌اند. ولی احمد بن ابی عبدالله برقی در نسک النبیان و خواجه حمدالله مستوفی در تاریخ گزیده و محمد حسنخان اعتماد السلطنه در نسک مرآت البدان و امین احمد رازی در هفت اقلیم به گفته از البنیان و استاد و بارزایش خاور شناس نامی روس در نسک جغرافیای تاریخی ایران بنای شهر قزوین را بشاپور اول منسوب داشته‌اند. شمس الدین سامی بیک در قاموس الاعلام ترکی در این باره تردید کرده و نوشته ‌است که از ایرانیان شاپور ذوالاکتاف با یکی از بهرام‌ها شهر قزوین را بنیاد نموده‌اند. سرچشمه اصلی این دو قول یکی اخبار البدان ابن فقیه و دیگری البنیان احمد بن ابی عبدالله برقعی است، که نویسندگان پیشین نیز عموماً با این دو ماخذ استناد داشته‌اند. البته نمی‌توان در این باره نظر قطعی داد. زمان شاپور ذوالاکتاف که بواسطه صغر سن نمی‌توانست در کارهای کشور کارآمد باشد، سراسر مملکت دستخوش کشتار و تاراج طوایف درونی و بیرونی بود. بنابراین میتوان بانی قزوین را بنا به نگارش ابن دانشور شاپور ذوالاکتاف دانست. دیگران نیز در این زمینه شرحی نگاشته‌اند از جمله حمدالله مستوفی در دیرینه گزیده به گفته از نسک البنیان قدری بتفصیل پرداخته‌اند و نوشته ‌است شهر قزوین را شاپور بن اردشیر بابکان ساخته و آنرا شادشاپور نام کرد. همانا آن شهری که در میان قزوین ساخته‌اند چنانچه چند رودخانه بر جنوبی آن روان است و رودخانه ابهر بر شمالی آن و از آنجا اطلال بار و پدیدارست.  محمد حسنخان اعتماد السلطنه نیز در نسک مرآت البلدان به گفته از نسک البنیان این موضوع را تا اندازه‌ای روشنتر بیان نموده و می‌گوید: قزوین را شاپور بن اردشیر بابکان ساخت و شاد شاپور نام نهاد و همانا آن شهری بود که میان رودخانه‌های خررود و ابهر رود می‌ساخته‌اند و آنجا اطلال بار و پدیدار است و مردم آنجا در دیه نرجه که به اردشیر بابکان منسوب است، مسکونند. 
 قزوین بعد از ظهور اسلام
با طلوع خورشید اسلام، ارکان حکومت ساسانی فرو پاشیده و سپاه اسلام به منظور گسترش توحید و محو شرک و بت پرستی به حرکت درآمد. قزوین در سال 24 هجری به دست (براء بن عازب ) فرمانده سپاه والی کوفه به صلح گشوده شد و از مرزهای مهم و استراتژیک حکومت اسلامی به شمار میرفت  .مسلمانان برای درک فضیلت جهاد با کفار دیلم به سوی آن رهسپار گشتند. احادیث فراوانی که در فضیلت قزوین روایت شده و عملکرد زمامداران حکومت اسلامی در پشتیبانی از مدافعان قزوین اهمیت والای آن را مینماید. اعزام چهار هزار تن از مسلمانان به فرماندهی ربیع بن خثیم در سال 36 هجری و قبل از جنگ حساس صفین به قزوین توسط امیرالمومنین علی بن ابی طالب (ع) نمونهای از این توجه است. روند شهرسازی و گسترش مناطق مسکونی در قزوین، پس از ورود اسلام به این سرزمین در سال ۲۴ هجری شتابی دو چندان گرفت و در مدتی کوتاه به عنوان  باب الجنه یا دروازه بهشت نام گرفت.  بدیهی است که شهر کوچک و قدیمی  و محدود فزوین، گنجایش سیل عظیم مهاجران و مجاهدان را نداشته و لزوم گسترش آن برای جلب بیشتر مسلمین اعزامی به قزوین احساس میشده است. سعید بن العاص بن امیه که از طرف عثمان والی کوفه بوده برای جنگ با دیلمیان به قزوین میآید، آن را به شهری استوار و آباد تبدیل میکند. قطعا این عمران اولیه قبل از سال 35 هجری که سال قتل عثمان است، صورت گرفته است. خانه سازی در بیرون از قلعه قدیمی شهر ظاهرا نخستین بار توسط محمد بن سنان عجلی و در سال 90 هجری انجام شده و دیگران نیز به تقلید از او در بیرون از شهر به خانهسازی پرداخته و شهر را وسعت بخشیدهاند. پیش از سال 169 هجری در سالهای خلافت مهدی عباسی و زمانی که فرزندش موسی الهادی ولیعهد بوده، شهرکهایی به نامهای مدینه موسی و مبارکیه در کنار قزوین ساخته شد و همین امر به توسعه بعدی شهر کمک شایانی کرد. به دنبال سفر هارون الرشید در سال ۱۹۲ هجری به ایران و مشاهده پاکبازی مردمان شهر، به دستور وی مسجد جامع عتیق قزوین بنا شده، بارویی گرداگرد شهرک های اقماری پیرامون قزوین کشیده می شود و چنان که ابن فقیه همدانی و رافعی گزارش کرده اند، کلان شهر قزوین شکل می گیرد. وسعت شهر قزوین در سال ۲۵۳ هجری را میتوان از روایت تاریخ گزیده دریافت که پس از برکشیدن حصار شهر توسط موسی بن بوقا، دارای دویست و شش برج و هفت دروازه بوده است. تعمیر باروی شهر در سال ۳۷۳ هجری به وسیله صاحب بن عباد وزیر دانشمند آل بویه و بنای صاحب آباد در شمال شرقی شهر، بازسازی آن در سال ۴۱۱ توسط امیر شریف ابوعلی جعفری، اقدامات گسترده عمرانی امیر خمارتاش عمادی در دهه نخستین سده ششم و ساخت باروی تازهای از آجر به سال ۵۲۷ نشان از توسعه دائمی شهر دارد.  قزوین از قرن سوم هجری به بعد از مراکز مهم علمی به حساب آمد و علاوه بر نویسندگان و علمای بزرگی چون ابن مجد، نجم الدین کاتبی، امام ابوالقاسم رافعی قزوین، امام احمد غزالی، زکریایی قزوینی، حمدالله مستوفی و علامه آیت الله رفیعی قزوینی، عبیدزاکانی، علامه دهخدا، علامه محمد قزوینی و غیره یادی به میان آورد. از جمله بناهای تاریخی استان قزوین نیز می توان به عمارت کلاه فرنگی و سردار عالی قاپور و بناهای صفویه، آرامگاه حمدالله مستوفی، حمام شاه عباس، بازار قیصریه، قلعه حسن صباح در منطقه الموت مدرسه و مسجد سردار، مسجد جامع کبیر، امامزاده حسین، مسجد نبی و مدرسه پیغمبریه اشاره کرد. تعریف و تمجید ناصرخسرو از رونق و گستردگی بازار دوره‌ سلجوقی شهر قزوین نشانگر فراوانی سراها، تیمچه‌ها و مراکز داد و ستد این شهر در آن دوره است. انتخاب الموت به عنوان مرکز اسماعیلیان نزاری و چالشهای فرهنگی، سیاسی و نظامی مربوط به آن، منطقه قزوین را حدود ۲۰۰ سال به کانون اصلی رویدادهای مهم کشور تبدیل کرد و بارها شاهد لشکر کشیهای میلیونی و آثار ویرانگر آن بود. هرچند امیران سلجوقی ناگزیر از فعالیتهای عمرانی نیز بودند و آثار پراکنده سلجوقی در جای جای استان نشانگر این نکته و گسترش قزوین در قرن ششم هجری است. وسعت این شهر در هنگامه حمله ویرانگر مغول به ایران به حدی رسیده که به گزارش مستوفی در ظفرنامه افزون از یک میلیون نفر جمعیت داشته است. شهر قزوین در دوره ایلخانی پس از رکودی نسبی دوباره زندگی خود را باز می یابد و چنان که جهانگردان آورده اند در زمان تیموریان پس از سمرقند بزرگترین و آبادترین شهر ایران بوده است. در زمان حکومت صفویه و پس از جنگ (چلدران ) در سال 920 هجری ، قزوین مورد توجه بسیار قرار گرفت و رفته رفته پایتخت صفویان  تبدیل شد. این شهر حدود ۱۰۰‬سال پایتخت ایران در دوره صفویه بوده‌ است. انتخاب قزوین به عنوان تختگاه صفویان در قرن دهم علاوه بر بازنمایی اهمیت شهر، دوره درخشانی از عمران و توسعه شهری را رقم میزند که درآثار سفیران و بازرگانان غربی که به ایران آمدهاند مشهود است. طراحی و ساخت نخستین خیابان ایرانی، چهارباغها، میدانها، کاخها، مدارس، مساجد، بوستانهای شهری و غیره که به الگویی برای شهرسازی در سراسر ایران تبدیل شد، از  این شهر آغاز میشود. حتی انتقال پایتخت در قرن یازدهم نیز رنگ فراموشی به آن نمیزند و تا پایان دوره افشاریان شاهد سازههای فراوانی در جای جای شهر ساخته میشود. مجموعه کاخها و عمارت سلطنتی ساخته شده در  دوره صفوی را میتوان به نمونه اولیه و کوچکتری از بناهای تاریخی احداث شده در شهر اصفهان پایتخت بعدی حکومت صفویه دانست. در سراسر دوره قاجاریه، قزوین به عنوان یک منطقه حاکم نشین مستقل مرتبط با پایتخت مطرح بود و با وجود رکود نسبی اقتصاد و فرهنگ در آن دوره از اندک مراکز پر رونق و تپنده ایران به شمار می رفت. پایداری قهرمانانه مردم این سامان در برابر هجوم سپاه خونخوار مغول و یورش ویرانگر تیمور، به ویژه وارد کردن نخستین شکست به مهاجمان افغانی در دشت قزوین پس از سقوط اصفهان از نقش انکار ناپذیر قزوینیان در تاریخ ایران حکایت دارد. 
قبل از ورود اسلام به این منطقه دین آنان زرتشتی بوده است، تا جایی که گفته میشود  بنای اولیه مساجد نخستین شهر قزوین بر روی آتشکده ساخته شده است. بعد از اسلام تا زمان ورود صفویه به قزوین مذهب سنی در شهر، مذهب غالب بوده، اما با آغاز حکومت صفوی مذهب شیعه در قزوین به سرعت رو به گسترش نهاد و امروزه  مذهب مردم قزوین شیعه دوازده امامی میباشد. در حال حاضر چند خانواده آشوری، ارمنی و زردشتی نیز در قزوین ساکن می باشند که در گذشته تعداد آنها بیشتر بوده تا جایی که آنها در قزوین دارای سه کلیسا بودند
قزوین امروز
قزوین امروزی  شهری در استان قزوین و مرکز شهرستان قزوین است. مساحت قزوین ۵۶۹۳ کیلومتر مربع می‌باشد که از ۵ شهرستان، ۱۹ بخش، ۲۴ شهر و ۴۶ دهستان تشکیل شده‌است. استان قزوین میان مدار ۳۵ درجه و ۲۴ دقیقه تا ۳۶ درجه و ۴۹ دقیقه عرض شمالی و میان ۴۸ درجه و ۴۴ دقیقه تا ۵۰ درجه و ۵۱ دقیقه طول شرقی در همسایگی استان گیلان (در شمال)، استان مازندران (در شمال شرقی)، استان البرز (در شرق)، استان مرکزی (در جنوب شرقی)، استان همدان (در جنوب باختری) و استان زنجان (در باختر) جای گرفته‌است. شهرستان قزوین در صد وسی کیلو متری غرب تهران قرار دارد و به وسیله بزرگراه و راه آهن به تهران متصل است. مرکز این شهرستان شهر قزوین و دارای شش بخش به نام های مرکزی، البرز، رودبار الموت، رودبار شهرستان، تارم سفلی و کوهین و نیز شانزده دهستان است. آب و هوای این شهرستان در تابستان خنک و در زمستان سرد است. میزان بارش سالیانه آن حدود سیصدو هجده میلیمتر و متوسط دمای هوای آن بیست و شش درجه سانتیگراد است. بخش شمالی شهرستان قزوین را کوهستان های البرز در برگرفته و دارای چشم اندازهای طبیعی بسیار زیبا و جالب است و قسمت جنوبی و شرقی آن را دشت نسبتا همواری احاطه نموده است. 
سلسه جبال البرز مرکزی و کوه های رامند و خرقان از سه جهت استان را فرا گرفته و دشت گستردهای را به وجود آوردهاند که از شمال به جنوب 75 کیلومتر و از شرق به غرب حدود 95 کیلو متر است .ارتفاعات شمال استان به بیش از 4000 متر و جنوب غربی به 2700 متر از سطح دریا می رسد و کوه های معروف آن سیالان، شاه البرز، خشچال، سفید کوه، شجاع الدین، اله تره، رامند، آق داغ، خرقان، ساری داغ، سلطان پیر، سیاه کوه و غیره هستند، که سیالان با 4175 وشاه البرز با 4056 متر بلندتر از دیگران هستند. محدوده مرکزی و شرق استان که دشت پهناور قزوین را تشکیل داده دارای شیبی است که از شمال غرب به جنوب شرق امتداد یافته و در پایینترین نقطه 1130 متر است. کوتاهترین نقطه استان از سطح دریا با 300 متر در منطقه طارم سفلی و کنارههای دریاچه سد سفید رود واقع شده که تفاوت آشکاری را از نظر توپوگرافی به وجود آورده است. 
بر اساس آخرین وضعیت تقسیمات کشوری در آذرماه 1380, استان قزوین دارای 4 شهرستان  با نامهای قزوین، آبیک، تاکستان، بوئین زهرا و 17 شهر به نامهای  قزوین، اقبالیه، محمدیه، الوند، محمود آباد نمونه، آبیک، رازمیان، معلم کلایه، تاکستان، اسفرورین، ضیاء آباد، خرمدشت، آوج، شال، دانسفهان، آبگرم و بوئین زهرا است، 18 بخش، 44 دهستان و 1593 آبادی میباشد که از این میان 931 آبادی آن دارای سکنه و 612 آبادی آن خالی از سکنه است. اتوبانهای تهران-کرج-قزوین و قزوین-زنجان، این استان را به استانهای شمال، غرب و تهران متصل میکند. راه آهن شمال غرب کشور نیز از قزوین عبور میکند. جادهی ترانزیتی و بسیار با اهمیت ایران-اروپا و تهران-اصفهان-شیراز نیز از شهر قزوین عبور میکنند. 
جمعیت این شهر برابر سرشماری سال ۱۳۷۵ مرکز آمار ایران برابر با ۵۷۷۵۷۱ نفر بوده‌است. زبان رایج مردم قزوین زبان پارسی است. برخی از مردم این شهر به زبان‌های تاتی، مراغی، کردی، لری، ترکی و رمانلویی نیز سخن می‌گویند. همچنین قزوین به دلیل قرار گرفتن در گلوگاه ارتباطی استان‌های شمالی و باختری کشور، نزدیکی به تهران از موقعیت جغرافیایی خوبی برخوردار است.
قزوین امروزه علاوه بر سوابق تاریخی و کشاورزی یکی از قطبهای بزرگ صنعتی ایران محسوب میشود، که با داشتن 1700 واحد کوچک و بزرگ صنعتی و دو شهر صنعتی البرز «اولین شهر صنعتی ایران تأسیس 1346» و «لیا» مقام والایی در صنعت کشوردارد. همچنین معادن بزرگ مس و سرب و روی، گچ و غیره در این منطقه نهفته است. 
عمده محصولات باغی وزراعی استان در شهرستان قزوین تولید میشود. در قزوین واحدهای بزرگ دام طیور فعالیت دارند. قزوین بر سر راه استانهای غرب وشمال با استانهای شرق کشورقرار دارد، به همین دلیل از دیرباز به عنوان یک مرکز تجاری بزرگ محسوب میشده است. از نظر مراکز آموزشی عالی نیز میتوان دانشگاه بزرگ بینالمللی امام خمینی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاههای آزاد و پیام نور و تربیت معلم و دانشگاه اسلامی کار را نام برد.
شهرستان قزوین 
این شهرستان در 130 کیلومتری غرب تهران واقع شده و بوسیله اتوبان و راه آهن به تهران متصل است. آب و هوای این شهرستان در تابستان خنک و در زمستان سرد میباشد. میزان بارش سالیانه آن حدود 318 میلیمتر و دمای متوسط هوا 26 درجه سانتی گراد است. این شهرستان به طور متوسط 107 روز یخ بندان است و رطوبت نسبی هوا بین 49 تا 57 درصد است. بخش شمالی شهرستان قزوین را کوهستانهای البرز در بر گرفته و قسمت جنوبی و شرقی آن را دشت نسبتاً همواری احاطه نموده است.
شهرستان آبیک 
این شهرستان در فاصله 5 کیلومتری شرق قزوین بر سر راه تهران- قزوین واقع شده است و دو جاده ترانزیتی بسیار مهم؛  یکی اتوبان و دیگری جاده آسفالته قدیم تهران از کنار آن می گذرد. 
شهرستان بوئین زهرا 
این شهرستان واقع در دشت قزوین و در جنوب آن قرار گرفته است. فاصله آن تا قزوین حدود 50 کیلومتر است. این شهرستان در کنار جاده بسیار پر تردد اصفهان به تهران واقع شده. زبان مردم بوئین زهرا ترکی و جمعیت آن 48 هزار نفر در شهر و 125 هزار نفر در روستاهای آن می باشد. شهرستان بوئین زهرا دارای 4 شهر ( آوج، شال، رامند و مرکزی)، 14 دهستان و 254 آبادی دارای سکنه است. 
تاکستان 
شهرستان تاکستان یکی از شهرستانهای استان قزوین است که در غرب استان واقع شده. مرکز آن، شهر تاکستان است. این شهر دارای 4 بخش است که شامل 3 شهر، 9 دهستان و 133 آبادی است. فاصله قزوین تا تاکستان حدود 40 کیلومتر است که بوسیله جاده آسفالته و اتوبان تهران زنجان به قزوین متصل شده است

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 1654 بار   |   دفعات چاپ: 51 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
یازدهمین سمینار احتمال و فرآیندهای تصادفی The 11th Seminar on Probability and Stochastic Processes
Persian site map - English site map - Created in 0.049 seconds with 956 queries by yektaweb 3506